Gülümse; Hayat Devam Ediyor

Gülmek, aslında doğal bir tepkidir. Bir alışkanlık, farkında olmadan yapılan ama onsuz olamayacağın bir eylem biçimidir. Gülümsemek, bu açıdan hayatın devam ettiğinin de bir göstergesidir. Gülmek, tıpkı nefes almak gibi, ağlamak gibi, bakmak gibi, görmek gibi, tutmak gibi, dokunmak gibidir. Yaparsınız ama farkında olmadan yaparsınız….

birkasamanelazimhikayesi

Bir ‘akşama ne lazım’ hikâyesi

Önümde üç kişi vardı, birazdan sıra bana gelecek ve ben de muzaffer bir komutan edasıyla aldığım eşyaları kasiyer kızımızın ürünleri rahatça okutacağı tezgâhın üzerine koyacağım ve ‘sıradaki müşteri’ olarak tarihe geçeceğim.

Boşbakan

Mecbure hanım büyük kızına bağırdı, “koş kızım koş, çabuk su getir, babanı kaybediyoruz.” Kızı mutfağa doğru koşarken, bütün ev halkı da birazdan Boşbakan olacak mebus Rüştü efendinin başındaydı.

Atanan öğretmenlerin hikâyesi

-Gerçek bir olaydan uyarlanmıştır- İstanbul’da zorlu geçen 4 yıllık üniversite tahsilini tamamlamış, “öğretmen olabilir” yetkisini bile almışlardı. Okulun kafeteryasında çay içiyor, son günün keyfini çıkarıyorlardı. “Heyyt be” dedi Turgay, “daha dün gibi değil mi arkadaşlar?” Belki zor geçmişti. Çok dirsek çürütmüş, çok sıkıntı çekmişlerdi. Hatta…

Kâğıttan gemiler yaptım

Bu hastalığım ilk ne zaman başladı bilmiyorum. Bilmek istiyor muyum, doğrusu onu da bilmiyorum ama bir hastalık olduğu kesin ki, beni bu satırları yazmaya itti. Kim ittiyse itti, kâğıttan gemiler yaptım, buyurun alın, naylon leğene su doldurun, açık denizlere yelken açın, maceradan maceraya koşun. Unutmayın,…

Bizimkisi şiddetsiz geçimsizlik

Bu dava, meslek hayatının son davasıydı. Karara bağlar mıydı bilinmez ama başka bir dava almayacağı kesindi. Son dava, şanına yakışır bir dava olmalı, son dava, bütün diğer davaları unutturmalıydı. Başlaması da, bitişi de hafızalara kazınmalı, Halil Hâkimin son davası Adliye koridorlarında dilden dile dolaşmalıydı. Onun…